ทะเล สุดขอบตาข้างหน้า มันเริ่มว่างเปล่าเสียแล้ว

แดดยิ่งแรง หัวใจฉันยิ่งร้อน ร้อนถึงขั้น ใกล้ขาดใจ ใกล้ขั้นนั้นเชียวล่ะ

ว่ากันว่า ถ้าเราตากแดดเป็นเวลานาน ยืนให้เหงื่อไหลออกเป็นถังๆ อีกไม่นาน เราจะแน่นิ่งและหงายหลังหมดสติ แต่ถึงแม้ตอนนี้ฉันไม่ได้ยืน แค่นั่งอยู่บนชายหาดสีขาว คู่ขนานไปกับน้ำทะเลสวยใส พร้อมกับไอแดดอุ่นๆ ไม่ร้อนจัดนัก คล้ายว่าอาบแดดกำลังสบาย...หากตรงกันข้าม แดดอุ่นๆ ใกล้ทำให้ฉัน ขาดใจอย่างแดดิ้น

ฉันเคยสงสัย ในสิ่งที่ฉันเป็น คำถามออกจากสมองส่งตรงไปที่หัวใจ ว่าสิ่งที่ฉันรู้สึก สิ่งที่ฉันรัก มันทำให้ฉันมีความสุขหรือไม่...ไม่เพียงคำตอบที่ออกจากก้อนวงรีเล็กๆ ของฉัน จะส่งเสียงโหยหวนเหมือนใครกำลังหาเข็มสักกำมือ ปักทิ่มมันลงไปใจกลางเส้นจุดพิกัด คำตอบจากเสียงร้องของหัวใจนั้น ทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองใกล้เคียงคนไม่มี...ความสุข อย่างแน่นอน

ฉันเคยชอบทะเล และสามารถนั่งอยู่กับมันได้เป็นวันๆ ถ้าแดดแรงนัก ฉันจะหาแว่นกันแดดอันโตสักอัน และครีมกันแดดค่าเอสพีเอฟสูงๆ มาป้องกันแสงยูวี เอาไว้ แต่ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าจะทำตัวอย่างไร กับแดดอุ่นๆ ที่เหมือนไม่มีพิษมีภัย ฉันจัดการมันไม่ได้หรือฉันควรหาร่มสักคันมากางเพื่อหลบแดด...

ฉันคิดว่าตัวเองคงเริ่ม ดัดจริต...

เคยคิดว่าเขาเหมือนแดดอ่อนอุ่นบนชายหาด สุขที่จะอยู่ใกล้ และคิดถึงทุกครั้งยามที่จากมา แต่ใช่ครั้งนี้มันจะเหมือนเช่นครั้งเก่า ฉันคิดถึงแดดอุ่นก็จริง แต่พอได้อยู่ใกล้ ฉันกลับรู้สึกอึดอัด และเจ็บปวดกว่าทุกครั้งที่เคยรู้สึก เขาเหมือนไม่ใช่แดดอุ่นที่ฉันรู้สึกดีอีกแล้ว หรือฉันไม่รู้จักเขาตั้งแต่แรก แสร้งว่าตัวเองมีความสุข แต่ลึกๆ แล้วฉันมันก็คนว่างเปล่าของแท้

หากความหมายของน้ำตาที่คลอเบ้า ส่งเสียงบอกได้ถึงความปวดลึกๆ มันก็คงใกล้เคียงความเป็นจริงมากที่สุด ณ เวลานี้...ฉันอธิบายไม่ถูกมากนัก ถึงแม้จะชิดใกล้กับความเจ็บ มาพอสมควร แต่ก็ยังไม่เข้าใจมันดี อย่างเมื่อไม่นานมานี้ฉันยังรู้สึกดีและมีความสุขกับตัวเอง แต่ผ่านมาไม่นาน ฉันเริ่มกลายเป็นตัวเองคนเก่า คนที่จัดการเรื่องของตัวเองยังไม่ได้ แต่ยังดีอยู่นิด ก็ตรงที่ ฉันเริ่มรู้ตัวว่า เราเหมาะกับอะไร แดดอุ่นๆ หรือผืนน้ำเย็นๆ หรือโลกของความเป็นจริง

หรือแค่เพียงโลกของฉันเท่านั้น ที่ฉันจะเข้าถึงใครๆ

....

edit @ 21 Apr 2008 15:53:41 by kigmeto

edit @ 21 Apr 2008 21:39:48 by kigmeto