ฉันขอโทษ วันนี้ฉันเศร้า

ขณะที่ฉันนั่งอยู่บนรถ ถนนด้านซ้ายมือ มีผู้หญิงคนหนึ่งนอนอยู่บนถนน...เธอตาย เพราะเธอถูกรถชน เธอนอนตายในท่าสวย ไม่มีเลือดไหลให้เห็นสักหยด...แต่เธอก็ตายคงช้ำภายใน...ฉันขนลุกแล้วน้ำตาไหลเดี๋ยวนั้น คนข้างๆ คงรู้ ยิ้มกำลังเหมือนปลอบใจ...ขอโทษ ฉันเศร้ามากมาย

เหตุเกิดตั้งแต่สองทุ่ม แต่นี่ตีสี่ ห้านาที ฉันยังไม่ลืม เพราะลืมเธอคนนั้นไม่ได้ นั่งร้องไห้เป็นวรรเป็นเวร ฉันควรทำอย่างไร

ชีวิตคนเรามีแค่นี้ใช่ไหม ฉัน คนเสพภาพเหตุการณ์ยังเสียวสันหลังไม่หาย ร้องไห้ กับเรื่องที่ผ่าน ค่าของมนุษย์ถูกบดขยี้เพียงแค่โลหะรถยนต์ นอนตายท่าสวย แต่ไม่มีใครใยดี ฉันตัวสั่น และหวั่นไหวเกินไป คนที่ฉันรักบอกว่า อย่าคิดอะไรมากชีวิตมันมีแค่นี้ เขาอุตส่าห์ตื่นขึ้นมาปลอบฉันตอนตีสี่ บอกว่าใจเย็น และอย่าคิดอะไรพรุ่งนี้จะเจอเขา ไปนอนเถอะ เห็นคนตายครั้งแรก มันก็งี้

ใช่ล่ะมั้ง

แต่ฉันคิดมากไปกว่านั้น แล้วคนที่อยู่ข้างหลังเขาล่ะ เขาจะรู้สึกอย่างไร ฉัน คนที่เห็นภาพเขา ยังขนลุกและร้องไห้แทบบ้า แล้วคนที่รักเธอคนนี้จะเป็นเช่นไร

ตอนนี้ฉันไม่อยากข้ามถนน แต่เขาปลอบ

"จะไม่อยากข้ามถนนเพราะเห็นคนตายไม่ได้ เรายังต้องมีชีวิต แต่เราต้องระวังตัวเท่านั้น"

ขอบคุณพระอาทิตย์ อย่างใจจริงและขอบคุณเขาที่ตื่นมาตอนตี่สี่ แล้วปลอบฉัน ให้รู้สึกดีอย่างมากมาย ขอบคุณ จริงๆ

ขอบคุณแก้วตา ฉันจะทำบุญอย่างที่เธอบอกเอาไว้

ขอบคุณ ฉันเศร้าใจ

และตอนนี้ฉันเมา

ขอบคุณ

edit @ 16 Jun 2008 02:34:16 by kigmeto